Inne postacie depresji
Depresja nie jest zawsze chorobą jednoznaczną. Występuje w wielu formach i jako reakcja na różne sytuacje. Poza wymienionymi rodzajami depresji występuje również wiele specyficznych form i odmian depresji, które doczekały się opracowania naukowego i są rozpoznawane jako odrębna jednostka chorobowa (np. depresja postschizofreniczna) lub jako specyficzne formy depresji, wymagające szczególnej formy leczenia.
Do innych postaci depresji możemy zaliczyć:
depresję postschizofreniczną (F20.4 wg ICD 10) - stan obniżenia nastroju występujący po epizodzie psychotycznym. Depresja ta pojawia się częściej po kolejnych rzutach psychotycznych.
depresję inwolucyjną - charakterystyczną dla osób starszych - stąd często nazywana jest depresją jesieni życia. Wywołują ją zarówno zmiany hormonalne jak i zmiana statusu społecznego osób starszych. Nie jest traktowana jako odrębna jednostka, ale warto podczas psychoterapii mieć świadomość odmienności problemów osób w depresji w wieku starszym.
depresję w chorobie paliatywnej i terminalnej - depresja jest w chorobie terminalnej jednym z etapów godzenia się ze śmiercią. Pacjent może z niej wyjść otrzymując pomoc i wsparcie, może też wraz z depresją odejść z tego świata. W chorobie przewlekłej, ale nie terminalnej, leczenie depresji jest sprawą najwyższej wagi – chory mając bowiem poczucie nieuchronności i niemożliwości wyleczenia dodatkowo na skutek depresji odczuwa dodatkowe pogorszenie jakości życia.
hikikomori - rodzaj depresji charakterystyczny dla krajów dalekiego wschodu – zwłaszcza Japonii. Dotyka młode osoby, które nie mogąc i nie chcąc sprostać surowym wymogom otoczenia rezygnują z życia społecznego, zamykają się w domu i często wychodzą z własnego pokoju jedynie nocą, nie chcąc utrzymywać z nikim kontaktu. Taka alienacja rzadko doprowadza do samobójstwa, ale jest niezwykle trudna w leczeniu - głównie dlatego, że chory odmawia kontaktu z innymi. Hikikomori jest depresją o podłożu cywilizacyjno- kulturowym.
zespół Cotarda - nie jest to odmienna forma depresji, ale dodatkowe objawy towarzyszące depresji ciężkiej. Choremu doznaje specyficznych urojeń, związanych najczęściej ze śmiercią, rozkładem i fantazjami samobójczymi.
